બંધન મુક્તિ

મને ન બંધ રાખો,

એક કમરામા.

મને ન બંધ રાખો,

એક પાંજરા મા.

મને ઉડવાદો ભલે ને પંખ નથી,

પણ હું કોશિશ થી ઉડી શકીશ.

મને ઉડવાદો પંખ છે તો,

પણ મને કોશિશ કરવા નથી દેતા.

અમને જોવુ છે આ ગગન આખું,

અમને ફરવુ છે આ ગગન આખું.

અમને ખૂલીને શ્વાસ લેવાદો,

અમને રૂંધાઈને નથી રહેવું.

અમારે દુનિયા ની મહેક લેવી છે,

આ અંદર થી સીમિત દુનિયા નથી ગમતી.

અમને અમારા હાલ પર છોડો,

અમને મુક્ત કરો તમારા પંથ થી.

આજેય જગત મળે છે.

કવિતા લખીને ક્યાં કંઇ તરત મળે છે.

બસ આ તારા જેવું જ સતત મળે છે.

મુંઝાયો છુ હુ જે વિચારોનાં વાદળમા,

ત્યા પણ તુ એક જ મને ફકત મળે છે.

થવું તુ તારે પ્રભુ, તો કહેવું તુને ત્યારેજ,

જયાં જુઓ ત્યાં મને તારા ભગત મળે છે.

ડુબાળેલી રાખી છે તારામા આંખો પણ, 

હજુય ત્યા આખુ આજેય જગત મળે છે.

નથી ડુબ્યો છતાય એવો જ હુ લાગુ છુ 

કરતા તપાસ બધી તારી રમત મળે છે.

                     

- નિરવ પરેશા

માણસ ભુલો મા-બાપ ને !!!

કળયુગની રમઝટમાં તુ ન ભુલવાનુ ભુલી ગયો,

માણસ તુ ભગવાન સમાન મા-બાપને ભુલી ગયો.

તારી દુનિયામાં કોય નવો ચહેરો આવી ગયો,

માણસ તુ ભગવાન સમાન મા-બાપને ભુલી ગયો.

તને યાદ છે-ની સાથે જોયેલ વાદળા સમા સપના,

માણસ તુ તારા હર સપના પુરા કરનારને ભુલી ગયો.

તને યાદ છે-તેની સાથેનો તારો ઞણ દિવસનો પ્રેમ,

માણસ તુ તારો ઉછેર કરનારનો પ્રેમ ભુલી ગયો.

તને યાદ છે-તેની વજુદ વગરની વાતોના વેળા,

માણસ તુ બોલતા શીખવનારને ભુલી ગયો.

તને યાદ છે-તેની સાથેના તારા ચાર પગલા,

માણસ તુ પાપા-પગલી કરવનારને ભુલી ગયો.

કળયુગની રમઝટમાં તુ ન ભુલવાનુ ભુલી ગયો,

માણસ તુ ભગવાન સમાન મા-બાપને ભુલી ગયો.

-દિન